Κριτική-Φιλοσοφική Ανάλυση

Εφόσον δεν μπορούν να εξαναγκάσουν σε υπακοή τη δικαιοσύνη, καθιστούν δίκαιη την υπακοή στη δύναμη· αφού δεν μπορούν να ισχυροποιήσουν τη δικαιοσύνη, δικαιώνουν την ισχύ. Γράφοντας στις περίφημες "Σκέψεις" του για τη δεινή οντολογική θέση και τελικά για την αθλιότητα που χαρακτηρίζει το είδος μας, ο «μαθηματικός φιλόσοφος» Μπλεζ Πασκάλ δεν αποκηρύσσει ούτε αποστρέφεται ψυχρά. Βλέπει απλώς τον κόσμο και τον εαυτό του από μια απόσταση που ζαλίζει: γιατί το αίνιγμα της ύπαρξής μας δεν καθιστά πια τον άνθρωπο μέτρο όλων των πραγμάτων αλλά το εκκρεμές ανάμεσα στο μηδέν και το άπ...

Ο Νικολό διαλύει την έννοια της αιωνιότητας, προκρίνει τη ρευστότητα των καταστάσεων, τίποτα δεν είναι στέρεο, καμία εξουσία δε νομιμοποιείται, τα πάντα παίζονται, όλα είναι διακύβευμα, σύγκρουση και διχοστασία παντού, ξεχάστε τις ουτοπίες, καταπιαστείτε με το εδώ και με το τώρα. Από το επίμετρο του Γ.-Ι. Μπαμπασάκη Πώς μπορεί ένας ηγέτης να είναι ισχυρός και αποφασιστικός, αλλά ταυτόχρονα να εμπνέει αφοσίωση στους υπηκόους του; Πότε είναι επιβεβλημένο να παραβαίνει τους κανόνες; Είναι προτιμότερο να τον φοβούνται ή να τον αγαπούν; Εξετάζοντας διαχρονικώς καθεστώτα και...

Ο Άρτουρ Σοπενχάουερ, ένας από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους, έγραψε τον 19ο αιώνα ένα οξύ, οργισμένο, ανατρεπτικό και ταυτόχρονα σοφό, γλαφυρό και με υποδόριο χιούμορ δοκίμιο (που εκδόθηκε μετά θάνατον) υπό τον εύγλωττο τίτλο "Η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο", που αυτοσυστήνεται ως εγχειρίδιο επικράτησης έναντι οποιουδήποτε αντιπάλου σε μια αντιπαράθεση. "Εριστική διαλεκτική" έγραψε ο ίδιος ο Σοπενχάουερ, συγκαλύπτοντας έτσι κάθε ειρωνικό τόνο, "είναι η τέχνη του να λογομαχεί κανείς - και να λογομαχεί με τέτοιο τρόπο ώστε να υπερασπίζεται επαρκώς τις θέσεις του, είτε έχει ...

Η ιστορία της φιλοσοφίας είναι εξ ορισμού μια επική ιστορία, η περιπετειώδης εξερεύνηση των ιδεών, των απόψεων και της διδασκαλίας κάποιων από τα πιο δημιουργικά μυαλά που γνώρισε η ανθρωπότητα, απ’ άκρη σ’ άκρη της γης. Και αυτή εδώ είναι ίσως η πιο πλήρης, εμπνευσμένη και συναρπαστική επίτομη ιστορία της φιλοσοφίας που γράφτηκε μετά το 1945 και την Ιστορία της δυτικής φιλοσοφίας του Μπέρτραντ Ράσσελ. Με εξαιρετική ενάργεια και κομψότητα, ο A. C. Grayling οδηγεί τον αναγνώστη σε ένα ταξίδι από τον βουδισμό, τον Κομφούκιο και τον Σωκράτη ως την κυριαρχία του χριστιανισμού...

"Η χριστιανική έννοια του θεού - ο θεός ως παρηγοριά των άρρωστων, ο θεός ως αράχνη, ο θεός ως πνεύμα- είναι μια απ' τις πιο εκφυλισμένες έννοιες του θείου που διατυπώθηκε ποτέ πάνω στη γη. Περιγράφει ίσως το τελευταίο στάδιο στην κατιούσα εξέλιξη των τύπων του θείου. Ο θεός κατέληξε νάναι το αντίθετο της ζωής, αντί η μεταμόρφωσή της, το αιώνιο ""Ναι"" της! Ο θεός: διακήρυξη πολέμου κατά της ζωής, της Φύσης, της βούλησης για ζωή! Θεός: η αλάνθαστη συνταγή για κάθε συκοφαντία του ""ενθάδε"", κάθε ψέμα του ""επέκεινα""! Θεός: το μηδέν που θεοποιήθηκε, η βούληση για εκμηδένιση...