Η Μάχη του Μαραθώνα: Μιλτιάδης, Αθήνα και νίκη

Η Μάχη του Μαραθώνα: Μιλτιάδης, Αθήνα και νίκη

Hartorama Blog • Ιστορία & Πολιτισμός

Η Μάχη του Μαραθώνα: η νίκη που άλλαξε την ιστορία

Το 490 π.Χ., στην πεδιάδα του Μαραθώνα, οι Αθηναίοι και οι Πλαταιείς στάθηκαν απέναντι στην περσική εκστρατεία του Δαρείου. Με ηγετική μορφή τον Μιλτιάδη, με βαριά οπλιτική φάλαγγα και με ένα τολμηρό σχέδιο επίθεσης, πέτυχαν μια νίκη που δεν έσωσε μόνο την Αθήνα· έδωσε αυτοπεποίθηση στη νεαρή δημοκρατία και έγινε σημείο αναφοράς για ολόκληρη την ελληνική ιστορία.

Μαραθώνας Μιλτιάδης Αθηναίοι Πλαταιείς Ελληνοπερσικοί Πόλεμοι

Ενημερωμένη ανάγνωση

Το άρθρο παρουσιάζει τη Μάχη του Μαραθώνα ως στρατιωτικό γεγονός, ως πολιτική νίκη της Αθήνας και ως διαχρονικό σύμβολο ελευθερίας, στρατηγικής τόλμης και συλλογικής αντοχής. .

Η Αθήνα στάθηκε μόνη

Οι Σπαρτιάτες καθυστέρησαν και οι Αθηναίοι έπρεπε να πάρουν την κρίσιμη απόφαση χωρίς να περιμένουν άλλο.

Το σχέδιο ήταν τολμηρό

Ο Μιλτιάδης ενίσχυσε τα άκρα της παράταξης και αξιοποίησε τη φάλαγγα για γρήγορη κρούση.

Η νίκη έγινε μνήμη

Ο Μαραθώνας συνδέθηκε με την αθηναϊκή δημοκρατία, την ελευθερία και τον παγκόσμιο Μαραθώνιο δρόμο.

Με μια ματιά

  • Η Μάχη του Μαραθώνα έγινε το 490 π.Χ., στην πρώτη μεγάλη περσική εισβολή εναντίον της ηπειρωτικής Ελλάδας.
  • Οι Πέρσες, με επικεφαλής τον Δάτη και τον Αρταφέρνη, είχαν ήδη καταστρέψει την Ερέτρια και αποβιβάστηκαν στον Μαραθώνα.
  • Οι Αθηναίοι, με τη βοήθεια των Πλαταιέων, αντιμετώπισαν έναν αριθμητικά ισχυρότερο αντίπαλο.
  • Ο Μιλτιάδης αξιοποίησε το έδαφος, τη φάλαγγα, την απουσία ή περιορισμένη δράση του περσικού ιππικού και τη γρήγορη έφοδο.
  • Η νίκη στον Μαραθώνα ενίσχυσε την αυτοπεποίθηση της Αθήνας και έγινε ένα από τα μεγάλα σύμβολα της κλασικής ελληνικής ιστορίας.

Γιατί η Μάχη του Μαραθώνα είναι τόσο σημαντική

Η Μάχη του Μαραθώνα δεν είναι σημαντική μόνο επειδή οι Αθηναίοι νίκησαν έναν ισχυρότερο αντίπαλο. Είναι σημαντική γιατί έγινε σε μια στιγμή όπου η Αθήνα δεν ήταν ακόμη η μεγάλη πολιτιστική δύναμη που γνωρίζουμε από τον 5ο αιώνα π.Χ. Ήταν μια πόλη που είχε μόλις αρχίσει να διαμορφώνει τη δημοκρατική της ταυτότητα και έπρεπε να αποδείξει ότι μπορούσε να σταθεί όρθια απέναντι σε μια αυτοκρατορία.

Οι Πέρσες δεν έρχονταν απλώς για μια μάχη. Έρχονταν για να τιμωρήσουν, να υποτάξουν και να επιβάλουν ξανά την πολιτική τάξη που τους συνέφερε. Αν η Αθήνα κατέρρεε, δεν θα χανόταν μόνο ένας στρατός. Θα κινδύνευε ένα νέο πολιτικό πείραμα: η πόλη των πολιτών, της συμμετοχής και της ελευθερίας.

Γι’ αυτό ο Μαραθώνας έγινε κάτι περισσότερο από στρατιωτική νίκη. Έγινε νίκη αυτοπεποίθησης. Έδειξε ότι μια πόλη, όταν οργανώνει σωστά τη δύναμή της και πιστεύει στον σκοπό της, μπορεί να ανατρέψει μια φαινομενικά ανώτερη απειλή.

Ο Μαραθώνας δεν ήταν μόνο μάχη ανάμεσα σε δύο στρατούς. Ήταν δοκιμασία μιας πόλης που ήθελε να παραμείνει ελεύθερη.

Το ιστορικό πλαίσιο: η Ιωνική Επανάσταση και η οργή του Δαρείου

Η ρίζα της σύγκρουσης βρίσκεται στην Ιωνική Επανάσταση. Οι ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας είχαν εξεγερθεί εναντίον της περσικής κυριαρχίας, και η Αθήνα με την Ερέτρια είχαν βοηθήσει τους Ίωνες. Η συμμετοχή αυτή θεωρήθηκε από τον Δαρείο πρόκληση που έπρεπε να τιμωρηθεί.

Η πρώτη περσική προσπάθεια υπό τον Μαρδόνιο δεν πέτυχε τον σκοπό της. Όμως ο Δαρείος δεν εγκατέλειψε το σχέδιο. Η νέα εκστρατεία οργανώθηκε με ναυτική δύναμη, με αρχηγούς τον Δάτη και τον Αρταφέρνη, και με πολιτικό σύμβουλο τον Ιππία, τον εξόριστο γιο του Πεισίστρατου, που ήλπιζε σε επιστροφή στην Αθήνα.

Οι Πέρσες πέρασαν από νησιά του Αιγαίου, κατέλαβαν και κατέστρεψαν την Ερέτρια και στη συνέχεια αποβιβάστηκαν στον Μαραθώνα. Η επιλογή του τόπου δεν ήταν τυχαία. Η πεδιάδα επέτρεπε απόβαση στρατού και ιππικού, ενώ βρισκόταν αρκετά κοντά στην Αθήνα για να αποτελέσει άμεση απειλή.

Γιατί οι Πέρσες διάλεξαν τον Μαραθώνα

Η πεδιάδα του Μαραθώνα ήταν κατάλληλη για απόβαση. Ο κόλπος προσέφερε σχετικά ασφαλές αγκυροβόλιο, ενώ η ανοιχτή πεδιάδα μπορούσε να δεχθεί μεγάλο αριθμό στρατιωτών, μεταγωγικών και ιππικού. Για έναν στρατό που στηριζόταν και στην κινητικότητα, ο χώρος είχε προφανή πλεονεκτήματα.

Ταυτόχρονα, ο Μαραθώνας δεν ήταν μακριά από την Αθήνα. Οι Πέρσες μπορούσαν είτε να αναγκάσουν τους Αθηναίους να βγουν σε μάχη είτε να τους κρατήσουν εκεί και να επιχειρήσουν κίνηση προς την ίδια την πόλη. Ο Ιππίας, που γνώριζε την Αττική και τις παλιές πολιτικές ισορροπίες, είχε λόγο να θεωρεί τον Μαραθώνα κατάλληλο σημείο για την επιχείρηση.

Όμως το πεδίο δεν ευνοούσε μόνο τους Πέρσες. Οι λόφοι, τα έλη, οι χαραδρώσεις και οι οδεύσεις προς την ενδοχώρα έδιναν στους Αθηναίους δυνατότητα να ελέγχουν τις κινήσεις, να φυλάσσουν περάσματα και να επιλέξουν τη στιγμή της σύγκρουσης.

Στον Μαραθώνα, το πεδίο δεν ήταν απλό σκηνικό. Ήταν μέρος της μάχης.

Μιλτιάδης, Καλλίμαχος και η απόφαση για μάχη

Όταν οι Αθηναίοι έμαθαν για την περσική απόβαση, κινήθηκαν γρήγορα. Έστειλαν τον Φειδιππίδη στη Σπάρτη για να ζητήσει βοήθεια, ενώ οι Αθηναίοι οπλίτες κατευθύνθηκαν προς τον Μαραθώνα. Η σπαρτιατική βοήθεια καθυστέρησε, καθώς οι Σπαρτιάτες δεν μπορούσαν, σύμφωνα με τα θρησκευτικά τους έθιμα, να εκστρατεύσουν πριν από την πανσέληνο.

Στο αθηναϊκό στρατόπεδο υπήρχε δίλημμα. Να περιμένουν τους Σπαρτιάτες ή να χτυπήσουν άμεσα; Ο Μιλτιάδης, που γνώριζε καλά τους Πέρσες και τις τακτικές τους, πίεσε για επίθεση. Η απόφαση δεν ήταν εύκολη. Στο συμβούλιο των στρατηγών υπήρξε ισοψηφία.

Τότε κρίσιμος έγινε ο ρόλος του πολέμαρχου Καλλίμαχου. Η ψήφος του έγειρε την απόφαση υπέρ της μάχης. Με αυτή την επιλογή, η Αθήνα δεν περίμενε παθητικά την επόμενη κίνηση του εχθρού. Πήρε την πρωτοβουλία.

Κεντρική ιδέα

Ο Μιλτιάδης δεν κέρδισε μόνο στο πεδίο. Κέρδισε πρώτα τη στιγμή της απόφασης.

Αθηναίοι και Πλαταιείς: η δύναμη της συμμαχίας

Η ιστορία του Μαραθώνα είναι κυρίως αθηναϊκή, αλλά δεν είναι μόνο αθηναϊκή. Οι Πλαταιείς έστειλαν περίπου χίλιους άνδρες για να σταθούν δίπλα στους Αθηναίους. Η βοήθειά τους είχε στρατιωτική αξία, αλλά και βαθύ πολιτικό και ηθικό βάρος.

Σε μια στιγμή όπου πολλές πόλεις δίσταζαν, περίμεναν ή είχαν ήδη δεχθεί την περσική ισχύ, οι Πλαταιές διάλεξαν πλευρά. Η παρουσία τους στον Μαραθώνα δείχνει ότι η αντίσταση δεν ήταν υπόθεση μόνο μιας μεγάλης πόλης, αλλά και μικρότερων κοινοτήτων που αντιλαμβάνονταν το μέγεθος της απειλής.

Η αθηναϊκή φάλαγγα, ενισχυμένη από τους Πλαταιείς, παρατάχθηκε με τρόπο που κάλυπτε το μεγάλο περσικό μέτωπο. Η αριθμητική υστέρηση δεν μπορούσε να εξαφανιστεί, αλλά μπορούσε να αντιμετωπιστεί με σωστή διάταξη, πειθαρχία και τόλμη.

Αθηναίοι οπλίτες

Βαριά οπλισμένοι πολίτες που πολεμούσαν για την πόλη, την ελευθερία και τη νέα δημοκρατική τους τάξη.

Πλαταιείς

Σύμμαχοι που στάθηκαν δίπλα στην Αθήνα σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της ελληνικής ιστορίας.

Φάλαγγα

Η δύναμή της βρισκόταν στη συνοχή, στην ασπίδα, στο δόρυ και στην εμπιστοσύνη στον διπλανό.

Η στρατηγική: δρομαία έφοδος και ισχυρά άκρα

Το σχέδιο του Μιλτιάδη ήταν τολμηρό. Γνώριζε ότι οι Πέρσες ήταν ισχυροί στα βλήματα, στους τοξότες και στο ιππικό. Αν οι Αθηναίοι πλησίαζαν αργά, θα δέχονταν για περισσότερη ώρα τα περσικά βέλη. Αν έμεναν ακίνητοι, θα έδιναν στους Πέρσες την πρωτοβουλία.

Γι’ αυτό η ελληνική επίθεση στηρίχθηκε στη γρήγορη προσέγγιση. Η παράταξη κινήθηκε προς τους Πέρσες με ταχύτητα, ώστε να μειωθεί ο χρόνος έκθεσης στα τοξεύματα και να φτάσουν οι οπλίτες σε μάχη σώμα με σώμα, όπου ο βαρύτερος οπλισμός τους είχε πλεονέκτημα.

Ταυτόχρονα, ο Μιλτιάδης ενίσχυσε τα δύο άκρα της παράταξης και άφησε πιο αδύναμο το κέντρο. Έτσι, ενώ το περσικό κέντρο αρχικά πίεσε τους Έλληνες, τα αθηναϊκά άκρα νίκησαν τις αντίστοιχες περσικές πτέρυγες, γύρισαν προς τα μέσα και χτύπησαν το περσικό κέντρο από τα πλάγια και τα νώτα.

Η νίκη στον Μαραθώνα δεν ήταν μόνο αποτέλεσμα θάρρους. Ήταν αποτέλεσμα θάρρους οργανωμένου σε σχέδιο.

Η μάχη: από την έφοδο στην περσική φυγή

Όταν δόθηκε το σύνθημα, οι Αθηναίοι και οι Πλαταιείς κινήθηκαν προς την περσική γραμμή. Η εικόνα της φάλαγγας που πλησιάζει γρήγορα, με ασπίδες, δόρατα και πολεμικό παιάνα, πρέπει να προκάλεσε ισχυρή εντύπωση στους Πέρσες, που περίμεναν ίσως μια πιο διστακτική ή αργή προσέγγιση.

Η σύγκρουση ήταν σκληρή. Το ελληνικό κέντρο πιέστηκε, όμως τα ισχυρά άκρα πέτυχαν. Όταν οι πτέρυγες των Περσών έσπασαν, οι Έλληνες δεν παρασύρθηκαν σε άτακτη καταδίωξη. Γύρισαν προς το κέντρο και ολοκλήρωσαν τον ελιγμό. Η περσική παράταξη έχασε τη συνοχή της.

Η μάχη συνεχίστηκε προς την παραλία, όπου οι Πέρσες προσπάθησαν να επιβιβαστούν στα πλοία τους. Οι Αθηναίοι καταδίωξαν, προσπάθησαν να αιχμαλωτίσουν ή να πυρπολήσουν πλοία, και εκεί έπεσαν σημαντικές μορφές, όπως ο πολέμαρχος Καλλίμαχος και ο Κυναίγειρος.

Μετά τη μάχη: ο κίνδυνος για την Αθήνα

Η νίκη στο πεδίο δεν σήμαινε ότι ο κίνδυνος είχε τελειώσει αμέσως. Υπήρχε ο φόβος ότι ο περσικός στόλος θα κατευθυνόταν προς το Φάληρο για να επιχειρήσει αιφνιδιαστική επίθεση στην Αθήνα.

Ο Μιλτιάδης αντέδρασε γρήγορα. Άφησε δύναμη για τη φύλαξη των λαφύρων και οδήγησε το μεγαλύτερο μέρος του στρατού πίσω στην Αθήνα. Όταν οι Πέρσες είδαν ότι οι Αθηναίοι ήταν ήδη έτοιμοι να τους αντιμετωπίσουν και εκεί, εγκατέλειψαν την προσπάθεια και απέπλευσαν.

Αυτή η δεύτερη κίνηση είναι συχνά λιγότερο γνωστή από τη μάχη, αλλά είναι εξίσου σημαντική. Η νίκη στον Μαραθώνα ολοκληρώθηκε επειδή οι Αθηναίοι δεν έμειναν στον θρίαμβο. Κράτησαν την ψυχραιμία τους και προστάτευσαν την πόλη.

Η νίκη, ο Μαραθώνιος και η μνήμη

Σύμφωνα με την παράδοση, ένας αγγελιοφόρος έτρεξε από τον Μαραθώνα στην Αθήνα για να αναγγείλει τη νίκη και, αφού είπε το χαρμόσυνο μήνυμα, πέθανε από την εξάντληση. Από αυτή την παράδοση γεννήθηκε αργότερα το σύμβολο του Μαραθωνίου δρόμου, που έγινε παγκόσμιο αγώνισμα.

Η ιστορική λεπτομέρεια για το πρόσωπο και τη διαδρομή συζητείται από τους μελετητές, όμως η δύναμη του συμβόλου παραμένει. Ο Μαραθώνιος δεν είναι απλώς μια αθλητική απόσταση. Είναι μνήμη προσπάθειας, υπέρβασης και αγγελίας μιας νίκης που έπρεπε να φτάσει γρήγορα στην πόλη.

Οι πεσόντες Αθηναίοι τιμήθηκαν στον Τύμβο του Μαραθώνα. Η γη του πεδίου έγινε τόπος μνήμης. Δεν ήταν πια απλώς πεδιάδα. Ήταν το σημείο όπου η Αθήνα είδε τον εαυτό της να αντέχει.

Κεντρική ιδέα

Ο Μαραθώνας έγινε παγκόσμιο σύμβολο γιατί ενώνει τη μάχη, την αγγελία, τη μνήμη και την ανθρώπινη αντοχή.

Η σημασία για την αθηναϊκή δημοκρατία

Η Μάχη του Μαραθώνα έγινε λίγα χρόνια μετά τις μεταρρυθμίσεις του Κλεισθένη. Η αθηναϊκή δημοκρατία ήταν ακόμη νέα και δεν είχε αποκτήσει την αίγλη που θα αποκτούσε αργότερα. Η νίκη έδωσε στους Αθηναίους κάτι πολύτιμο: την αίσθηση ότι το νέο πολιτικό τους σώμα μπορούσε να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

Δεν πολέμησαν μισθοφόροι για έναν βασιλιά. Πολέμησαν πολίτες για την πόλη τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Αθήνα ήταν ιδανική ή χωρίς αντιθέσεις. Σημαίνει όμως ότι ο Μαραθώνας έγινε μέρος της αυτοεικόνας της: η πόλη των πολιτών που στέκεται απέναντι στην αυτοκρατορία.

Η νίκη δεν έκλεισε τους Ελληνοπερσικούς Πολέμους. Δέκα χρόνια αργότερα, ο Ξέρξης θα επέστρεφε με πολύ μεγαλύτερη δύναμη. Όμως ο Μαραθώνας έδειξε ότι η περσική ισχύς δεν ήταν άτρωτη. Και αυτή η γνώση άλλαξε το ηθικό των Ελλήνων.

Τα δύο βίντεο και τι προσθέτουν στο άρθρο

Τα δύο βίντεο που ακολουθούν λειτουργούν συμπληρωματικά προς το άρθρο. Βοηθούν να δούμε τη Μάχη του Μαραθώνα ως ιστορικό γεγονός, ως στρατηγική επιλογή και ως μνήμη που ξεπερνά τα όρια της αρχαιότητας.

1. Η ιστορική αφήγηση του Μαραθώνα

Το πρώτο βίντεο βοηθά να τοποθετήσουμε τη μάχη μέσα στο πλαίσιο των Ελληνοπερσικών Πολέμων: την περσική τιμωρητική εκστρατεία, την άλωση της Ερέτριας, την απόβαση στον Μαραθώνα και την απόφαση των Αθηναίων να αναμετρηθούν πριν ο κίνδυνος φτάσει στην ίδια την πόλη.

2. Η στρατηγική και ο θρύλος της μάχης

Το δεύτερο βίντεο φωτίζει περισσότερο τη στρατηγική διάσταση: τη διάταξη των ελληνικών δυνάμεων, την ενίσχυση των άκρων, την ανάγκη γρήγορης προσέγγισης, την αδυναμία του περσικού πεζικού στη μάχη σώμα με σώμα και τον τρόπο με τον οποίο μια φαινομενικά ριψοκίνδυνη έφοδος μετατράπηκε σε καθοριστική νίκη.

Τι μας μαθαίνει σήμερα ο Μαραθώνας

Ο Μαραθώνας μάς μαθαίνει ότι η ιστορία δεν γράφεται μόνο από μεγάλες αυτοκρατορίες. Γράφεται και από πόλεις που ξέρουν τι υπερασπίζονται. Η νίκη δεν ήταν αυτονόητη. Χρειάστηκε απόφαση, ηγεσία, πειθαρχία, συμμαχία και ικανότητα να μετατραπεί ο κίνδυνος σε πρωτοβουλία.

  • Να μην υποτιμούμε τη δύναμη της σωστής στρατηγικής απέναντι στην αριθμητική υπεροχή.
  • Να θυμόμαστε ότι η ελευθερία χρειάζεται πολίτες που αναλαμβάνουν ευθύνη.
  • Να βλέπουμε την ηγεσία ως ικανότητα σωστής απόφασης στη δύσκολη στιγμή.
  • Να μην ξεχνάμε τους Πλαταιείς και τη σημασία της συμμαχίας.
  • Να καταλαβαίνουμε ότι ο πολιτισμός έχει συχνά πίσω του στιγμές μεγάλης δοκιμασίας.

Η Μάχη του Μαραθώνα με απλά λόγια

Αν θέλαμε να πούμε την ουσία της μάχης με απλά λόγια, θα λέγαμε ότι στον Μαραθώνα οι Αθηναίοι και οι Πλαταιείς δεν περίμεναν να τους σώσει κάποιος άλλος. Βγήκαν στο πεδίο, πήραν την πρωτοβουλία και νίκησαν έναν αντίπαλο που έμοιαζε ισχυρότερος.

Η μάχη δεν ήταν θαύμα χωρίς σχέδιο. Ήταν αποτέλεσμα τόλμης, γνώσης του αντιπάλου, σωστής χρήσης του εδάφους και πίστης σε έναν κοινό σκοπό. Γι’ αυτό ο Μαραθώνας παραμένει ζωντανός: επειδή δείχνει πως η ιστορία μπορεί να αλλάξει όταν ο φόβος δεν γίνεται παράλυση, αλλά απόφαση.

Σύντομες ερωτήσεις και απαντήσεις

Πότε έγινε η Μάχη του Μαραθώνα;

Η Μάχη του Μαραθώνα έγινε το 490 π.Χ., κατά την πρώτη μεγάλη περσική εισβολή εναντίον της ηπειρωτικής Ελλάδας.

Ποιοι πολέμησαν στον Μαραθώνα;

Στη μία πλευρά ήταν οι Αθηναίοι και οι Πλαταιείς. Στην άλλη ήταν οι περσικές δυνάμεις του Δαρείου, με αρχηγούς τον Δάτη και τον Αρταφέρνη.

Ποιος ήταν ο Μιλτιάδης;

Ο Μιλτιάδης ήταν ο Αθηναίος στρατηγός που διαμόρφωσε το βασικό σχέδιο της μάχης και έπεισε τους Αθηναίους να αναλάβουν την πρωτοβουλία.

Γιατί η νίκη ήταν τόσο σημαντική;

Επειδή απέτρεψε την άμεση περσική απειλή εναντίον της Αθήνας και έδωσε τεράστια αυτοπεποίθηση στη νεαρή αθηναϊκή δημοκρατία.

Τι σχέση έχει η μάχη με τον Μαραθώνιο δρόμο;

Η παράδοση για τον αγγελιοφόρο που έτρεξε από τον Μαραθώνα στην Αθήνα για να αναγγείλει τη νίκη συνδέθηκε αργότερα με τον Μαραθώνιο δρόμο, ένα από τα πιο γνωστά αγωνίσματα στον κόσμο.

Πολέμησαν μόνο οι Αθηναίοι;

Όχι. Οι Πλαταιείς στάθηκαν στο πλευρό των Αθηναίων και η συμβολή τους έχει ιδιαίτερη ιστορική και ηθική σημασία.

Το πιο διαχρονικό μάθημα

Ο Μαραθώνας μάς θυμίζει ότι η ελευθερία δεν είναι αφηρημένη λέξη. Είναι απόφαση που παίρνεται σε συγκεκριμένο τόπο, σε συγκεκριμένη ώρα, από συγκεκριμένους ανθρώπους.

Και ίσως γι’ αυτό η μάχη παραμένει τόσο ζωντανή: γιατί δείχνει πως μια πόλη μπορεί να γίνει μεγάλη όταν οι πολίτες της πιστεύουν ότι αξίζει να τη σώσουν.

Δείτε επίσης στο Hartorama

Για βαθύτερη μελέτη

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα στην αναλυτική παρουσίαση Στρατιωτικής Ιστορίας για τη Μάχη του Μαραθώνα, στην μελέτη της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού για τη Μάχη του Μαραθώνα και να ανακαλύψετε σχετικά βιβλία ιστορίας στο Hartorama.

© 2026 Hartorama. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση ή χρήση του περιεχομένου, συνολικά ή αποσπασματικά, χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη.